جزیره

                                               جزيره

 من همون جزیره بودم ، خاکی و صمیمی و گرم ،، واسه عشق بازی موجها ، قامتم یه

                                                         بستر نرم...

 یه عزیز دردونه بودم ، پیشه چشم خیسه موجها ، یه نگین سبز خالص ، توی انگشتر                                                                                                                                                                                                        

                                                       دريا... 

تا که یک روز تو رسیدی ، توی قلبم پا گذاشتی...!!! غصه های عاشقی رو ، تو وجودم

                                                     جا گذاشتي...

  زیر رگبار نگاهت ، دلم انگار زیرو رو شد ، برای داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شد

  تا نفس کشیدی انگار ، نفسم پرید تو سینه ، ابر و باد و دریا گفتن ، حس عاشقی

                                                      همينه...

 اومدی تو سرنوشتم ، بی بهونه پا گذاشتی ، اما تا قایقی اومد ، از منو دلم

                                                     گذشتی؟؟؟

 رفتی با قایق عشقت ، سوی روشنی فردا ، منو دل اما نشستیم ، چشم به راهت         

                                                      لب دریا...

 دیگه رو خاک وجودم ، نه گلی هست نه درختی ، لحظه های بی تو بودن ، می گذره

                                                 اما به سختی!...

  دل تنها و غریبم ، داره این گوشه میمیره ، ولی حتی وقت مردن ، باز سراغتو

                                                    میگیره.....

  میرسه روزی که دیگه ، قعر دریا میشه خونم ، اما تو دریای عشقت ، باز یه

                                              گوشه اي مي مونم

روزي  شاگردي از استادش پرسيد:"عشق چيست ؟"

استاد در پاسخ او گفت :"به گندم زار برو و پرخوشه ترين شاخه را برايم بياور اما در هنگام عبور از گندم زار به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي و خوشه اي را بچيني ...

شاگرد به گندم زار رفت وبعد از مدتي طولاني باز گشت

استاد پرسيد:" چه آوردي؟"...

بقیه ی این داستان را در ادامه ی مطلب بخوانید

عشق و ثروت و موفقیت

زني از خانه بيرون آمد و سه پيرمرد را با چهره های زیبا جلوي در ديد.
به آنها گفت: « من شما را نمي شناسم ولي فکر مي کنم گرسنه باشيد، بفرمائيد داخل تا چيزي براي خوردن به شما بدهم.»
آنها پرسيدند:« آيا شوهرتان خانه است؟»
زن گفت: « نه، او به دنبال کاري بيرون از خانه رفته.»
آنها گفتند: « پس ما نمي توانيم وارد شويم منتظر می مانیم.»
عصر وقتي شوهر به خانه برگشت، زن ماجرا را براي او تعريف کرد.
شوهرش به او گفت: « برو به آنها بگو شوهرم آمده، بفرمائيد داخل.»
زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. آنها گفتند: « ما با هم داخل خانه نمي شويم.»
زن با تعجب پرسيد: « چرا!؟» يکي از پيرمردها به ديگري اشاره کرد و گفت:« نام او ثروت است.» و به پيرمرد ديگر اشاره کرد و گفت:« نام او موفقيت است. و نام من عشق است، حالا انتخاب کنيد که کدام يک از ما وارد خانه شما شويم.»
زن پيش شوهرش برگشت و ماجرا را تعريف کرد. شوهـر گفت:« چه خوب، ثـروت را دعوت کنيم تا خانه مان پر از ثروت شود! » ولي همسرش مخالفت کرد و گفت:« چرا موفقيت را دعوت نکنيم؟» فرزند خانه که سخنان آنها را مي شنيد، پيشنهاد کرد:« بگذاريد عشق را دعوت کنيم تا خانه پر از عشق و محبت شود.»
مرد و زن هر دو موافقت کردند. زن بيرون رفت و گفت:« کدام يک از شما عشق است؟ او مهمان ماست.»
عشق بلند شد و ثروت و موفقيت هم بلند شدند و دنبال او راه افتادند. زن با تعجب پرسيد:« شما ديگر چرا مي آييد؟»
پيرمردها با هم گفتند:« اگر شما ثروت يا موفقيت را دعوت مي کرديد، بقيه نمي آمدند ولي هرجا که عشق است ثروت و موفقيت هم هست! »

                آري... با عشق هر آنچه را كه بخواهيد مي توانيد به دست آوريد ...

کارنامه

                                                         كارنامه

پدرم مي پرسد:" تو چرا اخراجي؟"

                                                    من پرونده ام زير بغل،

              كارنامه ام در دست، كوله بارم در پشت

سرم را بالا مي گيرم

                 مادرم زير چشمي نگاهم مي كند

 پدرم بار دگر مي پرسد:" تو چرا اخراجي ؟"

 با تمام دل خود  ميگويم:

                                                      "تا مسير از تو نگيرد بنزين"

                                                                                                                 {مائده محمدي}

با تمام وجودی که دوستت دارم ترکت خواهم کرد

آنگاه قلبم را زیر پا لگد مال میکنم

زیرا نمی خواهم دیگری مالک آن باشد

آنگاه که دوستم نداشتی فریاد بزن وبگو که دوستت ندارم تا آرام آرام اشک بریزم

سهراب سپهری

**********************************************

وقتی گریه میکنم تورا میان اشک هایم می بینم ولی اشکها یم را پاک میکنم تاکسی تورا نبیند.

**********************************************

تورا، عشق تورا با کسی  قسمت نمیکنم تو سهم من از بهشتی تو آن قدر با طراوتی که دریا و باران هم به آن حسادت می کنند. سر بر روی عشقت می گذارم و آهسته میگویم دوستت دارم. **********************************************

همیشه دوست داشتم ابر باشم چون فقط ابر است که شهامت دارد که هر وقت دلش گرفت جلوی همه گریه کند.

**********************************************

لحظه ها را طی کردیم تا به خوشبختی برسیم ولی وقتی رسیدیم فهمیدیم که خوشبختی همان لحظه هاست پس بیایید قدر لحظه لحظه زندگی خود را بدانیم.

**********************************************

پروردگارا : من در کلبه حقیرانه خود چیزی دارم که تو در تمام عرش کبریایت نداری . من چون تویی دارم تو چون خودی نداری...........

الهی : افریدی رایگان روزی دادی رایگان بیامرز رایگان که تو خدایی نه بازرگان........

*********************************

دریای شور انگیز چشمانت چه زیباست****** انجا که باید دل به دریا زد همین جاست.

**********************************

ارزش هر انسان به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

********************************

دست طلب چو پیش کسان میکنی دراز *** پل بسته ای که بگذری از ابروی خود.